Milieu

EPS (expandeerbaar polystyreen) is door een efficiënte productiemethode nog steeds één van de goedkoopste en dankzij de unieke materiaalstructuur één van de beste isolatiematerialen.
Iedere m³ EPS bevat ongeveer 10 miljoen bolletjes, ook wel parels genoemd. Elke parel stelt 3000 gesloten cellen die met lucht gevuld zijn. Concreet bestaat EPS qua volume slechts voor 2% uit polystyreen en voor 98% uit lucht.

De eigenschap van polystyreen-hardschuim is dat de fabricatie een geringe inzet van energie vergt. Er wordt rekening gehouden met de milieubelangen daar het reeds sinds het begin van de productieontwikkeling in 1952, zonder FCKW geproduceerd wordt.

Hardschuim uit polystyreen behartigt de belangen van de natuur ook in zover dat er geen schadelijke stoffen aan grondwater, bodem of lucht afgegeven worden. 

Duurzaamheid en recyclagemogelijkheden vervolledigen de bijzonder goede technische en wetenschappelijke eigenschappen, die van polystyreen als ecologisch waardevolle warmte-isolatie verwacht wordt.

Pentaan

Als drijfgas wordt sinds het begin van de fabricage van polystyreen-isolatiestoffen "Pentaan" gebruikt. Pentaan is een licht vluchtige vloeistof. Het is een bestanddeel van aardolie en komt ook in de natuur voor. Het bij de ontwikkeling van polystyreen eenmalig vrijgekomen Pentaan wordt in de atmosfeer onder invloed van luchtvochtigheid en de atmosferische straling in een fototechnische reactie snel in kooldioxide en water omgezet. De ozonlaag in de stratosfeer wordt niet beschadigd door Pentaan omdat deze door zijn geringe stabiliteit de hogere luchtlagen niet kan bereiken.
Ook in de grond of in water wordt pentaan snel afgebouwd.
Door de Pentaanafbouw ontstaat éénmalig een uiterst geringe hoeveelheid koolstofdioxide.
Deze CO²-hoeveelheid wordt reeds in een winterweekend ingevolge verminderd energieverbruik door verwarming en de daarmee verbonden CO²-reductie gecompenseerd.

Door de langdurige, over de gezamelijke levensduur van gebouwen, werkende hoge CO²-reductie door warmte-isolatie, wordt de natuur ontlast. Warmte-isolatie met polystyreen levert hier dus een bijdrage aan milieubescherming.

Styreen

Het restgehalte aan monomeren Styreen ligt vandaag in het drijfgasbevattende kunststofgranulaat onder 0.1.  Bij de verwerking tot polystyreen-isolatiestoffen komen alleen nog de sporen van Styreen vrij. Wereldwijde onderzoeken hebben bewezen dat, in deze concentratie, geen gevaar voo rmedewerkers of het milieu af te leiden is. Ingevolge een zeer geringe halfwaardetijd wordt Styreen in de natuur nog sneller dan Pentaan afgebouwd.
Styreen-emissies zijn dus, zelfs in de directe omgeving van de productie, niet meer meetbaar.

De biologische verdraagzaamheid van polystyreen werd door omvangrijke tests door het Biologisch Instituut voor Bouwonderzoek te Karlsfeld onderzocht. Er werd vastgesteld dat polystyreen de waarde van een biologisch neutraal product krijgt.

Polystyreen vormt geen voedingsbodem voor ongedierte, planten of micro-organismen, rot niet en wordt niet opgegeten door knaagdieren.

EPS is goed bestand tegen :
zoutzuur (35%), zwavelzuur (95%), salpeterzuur (50%), melkzuur, koolzuur, humuszuur, verdunde zuren en basen, kalk, gips, cement, chloor, zouten, bitumen zonder vluchtige bestanddelen, waterige kunststofdespensie, waterstofperoxide, zeep, teerproducten.

EPS is matig bestand tegen :
mineraalolie, creosootolie, feuxmiddelen vr bitumen, bepaalde lijmen, verven, alcoholen, pentachloor fenol (op voorwaarde dat de oplosmiddelen volledig verdampt zijn).

EPS is niet bestand tegen :
organische oplosmiddelen, benzeen, tolueen, xyleen, aceton, benzine, diesel, terpentijn, white spirit, vaseline, spijsolie, trichloorethyleen, tetrachloorkoolstof, cyclohexaan, parafineolie.

Polystyreen geeft geen radioactieve straling af, geen Alpha-, Beta- of Gammastralen. Bovendien bevat het geen meetbare radiumconcentratie en geen radonstralingen. 

Schuimstoffen uit polystyreen laten zich, naargelang hun oorspronkelijke aanwending tot 4x gerecycleerd.
Daar waar een hergebruik niet doorgevoerd kan worden, is een stokkering van gebruikte polystyreen op stortingsplaatsen mogelijk. Polystyreen is geen restafval.

Het is in de gevaarklasse 0 (zoals water) ingedeeld, daar het op langere termijn geen schadelijke stoffen afgeeft aan lucht, bodem en grondwater.

Polystyreen is een zwaar ontvlambaar Styreen-hardschuim met een brandbeschermingsuitrusting die in de bouwstofklasse B1 naar DIN 4102 deel 1, door het Instituut voor bouwtechnieken uit Berlijn, bestempeld werd als niet brandend "druipend" en niet brandend "afvallend".

De bij een brand vrijkomende omzettingsproducten hangen generaal af van de brand zelf. Voor de beoordeling van de gasvorming omzetting van polystyreen in vergelijk met verschillende, sinds lang gebruikte bouwstoffen, wordt daardoor het vergelijk gemaakt met genormeerde DIN 53436.

Vele studies over de acute inademingstoxiciteit van brandgassen hebben aangetoond dat de toxiciteit alleen van koolstofmonoxide uitgaat (CO), en dat de CO-concentratie in de brandgassen van polystyreen zeer gering is zoals in brandgassen van vergelijkbare onderzoeken van natuurlijke bouwstoffen zoals hout, kurk, ... De andere bestanddelen zijn in de aanwezige hoeveelheden van geen enkele betekenis. De brandgassen van polystyreen stellen daarenboven geen bijkomend corrosiegevaar voor andere bouwdelen.

Lambdawaarde v.d. Euromac2 polystyreen is 0.033.